سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
259
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و امكان استيفاء به مثل جنايت وارده به اين است كه اگر مويهائى را كه كنده بطورى باشند كه برخى از آنها ديگر نروئيده و پارهاى ديگر قابل روئيدن مىباشند بتوان وى را به همين طور مورد استيفاء قرار داد بنحويكه استيفاء و قصاص به پوست سرايت نكرده و آن را فاسد نكند و نيز موى بيشترى بر مقدار جنايت از جانى كنده نشود . البته اين امر بسيار بعيد الوقوع بوده و از اينرو جماعتى از اصحاب قصاص در موى را ممنوع دانسته و برخى ديگر از جمله مرحوم علامه در قواعد توقف در آن نمودهاند . قوله : و ما لا ينبت كذلك : يعنى على وجه لا ينبت . متن : و يقطع ذكر الشاب بذكر الشيخ ، و ذكر المختون بالأغلف ، و الفحل بمسلول الخصيتين ، لثبوت أصل المماثلة ، و عدم اعتبار زيادة المنفعة و نقصانها ، كما تقطع يد القوي بيد الضعيف ، و عين الصحيح بالأعشى ، و لسان الفصيح بغيره . نعم لا يقطع الصحيح بالعنين و يثبت في العكس . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر جوانى جنايت كرد و نرينه پير مردى را قطع كند در مقام قصاص نرينه او را مىبرند چنانچه آلتى كه ختنه شده در مقابل آلت ختنه نشده قطع مىگردد و آلتى كه بيضتين آنها سالم بوده بواسطه آلتى كه بيضتينش را كشيدهاند قطع مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل در همه اين فروض آن است كه اصل مماثلت بين عضو مورد